Tungumálið gerir meira en að hafa orð yfir heim sem þegar er snyrtilega skipt niður í hluti. Orð draga mörk, beina athygli og gera sum tengsl sýnilegri en önnur. Þegar menning nefnir fyrirbæri aftur og aftur sem aðskilda hluti getum við farið að upplifa þau þannig. En lífið er líka hreyfing, tengsl, ferli og gagnkvæmni. Að breyta orðunum sem við notum breytir ekki veruleikanum með töfrum — en það getur breytt því sem við tökum eftir, leitum svara við og getum myndað okkur.
Ófullgerð orðabók
Lifandi orðabókinni er ekki ætlað að vera yfirvald sem festir merkingu í eitt skipti fyrir öll. Hún er staður til að safna orðum sem hjálpa okkur að spyrja annarra spurninga. Skilgreiningarnar eru til fljótandi. Merking getur dýpkað með rannsóknum, reynslu og samtali — og þér getur dottið í hug nýtt orð til að skoða. Fyrst og fremst er orðabókin leikvöllur þar sem við getum mátað nýjar skilgreiningar og hugmyndir við orð sem við þekkjum.
Hvert orð hér fyrir neðan opnast sem lítil hugmyndasíða. Við byrjum á hefðbundinni merkingu og losum síðan aðeins um hana: Hvaða forsendur leynast inni í orðinu? Hvað verður sýnilegt ef við skoðum aftur? Skilgreining HeimVera er ekki sett fram sem lokasvar heldur vinnutilgáta og leikur— eitthvað til að hugsa með, efast um og móta áfram.
Þetta skiptir máli vegna þess að breytingar á því hvernig við lifum geta stundum krafist breytinga á tungumálinu sem við höfum til umráða. Ef við eigum aðeins orð yfir heimili sem eign, náttúru sem eitthvað utan okkar, hugsun sem eitthvað sem á sér stað inni í höfðinu, árangur sem framleiðni og hvíld sem andstæðu hennar, þrengja þessar merkingar hljóðlega að þeirri framtíð sem við getum ímyndað okkur. Orðabókin er tilraun til að gera þessar forsendur sýnilegar — og spyrja hvort önnur skilgreining geti hjálpað okkur að lifa öðruvísi.