Að velja notað er einfalt en öflugt andóf

Að velja notað er meira en umhverfisvæn eða hagkvæm leið til að innrétta heimili eða spara. Það er einfalt en öflugt andóf gegn gildismati sem segir að nýtt sé alltaf betra, að hægt sé að kaupa sér sjálfsmynd, að nytsamlegir hlutir missi gildi þegar tískan breytist og að gott líf sé söluvara.

Þetta gildismat þjónar okkur ekki lengur. Það ýtir undir sóun og stöðuga tilfinningu fyrir því að það sem við eigum sé ekki nógu gott. Það gerir heimilið að neysluverkefni sem er aldrei tilbúið sem sá griðarstaður sem við þurfum á að halda.

Notaðir hlutir bera með sér sögu, sérkenni og möguleika. Slitið borð, lampi frá ömmu, eða stóll úr nytjamarkaði, þessir hlutir bera með sér ummerki um annað líf en um leið fyrirheit um leið nærveru og notagildi til framtíðar.

Að velja notað krefst þess líka að við virkjum ímyndunaraflið og hvetur okkur til sköpunar. Við tökum eftir möguleikum í stað þess að fylgja tilbúinni auglýsingu. Við getum lagað, málað, sett saman og fundið hlutum nýtt hlutverk.

Að mínum dómi gerir þetta heimilið persónulegra, ekki minna persónulegt. En heimili sem kemur er keypt nýtt eftir IKEA bæklingi. Í stað þess að kaupa tilbúna sjálfsmynd leyfum við heimilinu að vaxa smám saman utan um raunverulegt líf okkar, þarfir og drauma.

Þess vegna tengist það að velja notað hugmyndafræði HeimVera náið. Það metur samfellu meira en nýjungar, útsjónarsemi meira en fullkomnun og tengsl meira en sýndarmennsku.

Andófið sem felst í því ð kaupa notað er hljóðlátt vegna þess að það á sér stað í hversdagslegum ákvörðunum í daglegu líf. Engin stefnuyfirlýsing er nauðsynleg þegar við ákveðum að hlutur þurfi ekki að missa notagildi sitt eða verðmæti bara vegna þess að hann er gamall, ófullkominn eða ekki lengur í tísku.

Þegar nógu magir velja notað fer að hrikta í stoðum þess kerfist sem gerir ráð fyrir endalausri hringrás framleiðslu, kaupa og förgunar. Það heldur heldur því sem þegar er til í notkun og minnir okkur á að verðmæti verða til þegar við veitum hlutum athygli og umhyggju ekki síður en þegar við kaupum þá nýja.

Það felst líka frelsi í því að hafna glansmyndinni sem auglýsingar selja okkur því þá skapast meira rými fyrir okkur sjálf þannig að heimilið rúmar minningar, húmor og merki um hvernig við breytumst eftir því sem lífinu vindur fram.

Að velja notað er því bæði hagnýt og heimspekileg ákvörðun. Hún býður okkur að sjá gnægð þar sem neyslumenningin sér skort og drasl.