Leikur

Leikur er forvitni í verki. Hann gefur okkur svigrúm til að prófa án þess að vita fyrirfram hvað kemur út úr því. Við getum leikið okkur að orðum, tengt saman ólíkar hugmyndir og velt fyrir okkur hvernig hið kunnuglega gæti verið öðruvísi. Hvað ef? Í þeirri spurningu felst leyfi til að láta ímyndunaraflið fara á undan vananum.

Leikur getur byrjað smátt. Við finnum nýja merkingu í orði, fylgjum skugga eftir með augunum eða notum hlut á annan hátt en honum var ætlað. Við færum stól og uppgötvum nýtt sjónarhorn. Samtal tekur óvænta stefnu þegar einhver þorir að segja frá hugmynd sem er ekki fullhugsuð. Slík augnablik geta opnað augu okkar fyrir tengslum og möguleikum sem annars hefðu farið fram hjá okkur.

Í HeimVera fær leikurinn að hafa gildi í sjálfum sér. Hann þarf hvorki að skila árangri né verða að einhverju nytsamlegu. Samt getur eitthvað breyst þegar við leikum okkur: við verðum forvitin um það sem við töldum okkur þekkja og fáum kjark til að prófa aftur. Heima, úti í náttúrunni og í samveru við aðra getum við gefið þessari forvitni rými. Hvað gæti orðið mögulegt ef við leyfðum okkur að mæta lífinu oftar þannig?